əslində sevgiyə inanmırdım. Həmişə ən vacib cinsi əlaqəni, nəsil artırmağı üstün tuturdum. Doğrudan da bunun üçün dünyaya gəlməmişikmi? Nəysə... Yeniyetməlik yaşlarıma çatanda özümə fikir verməyə başlamışdım. Saçlarmı formaya salırdım. Hər dəfə təzə və səliqəli geyinirdim. Xasiyyətim də ciddiydi. 15 yaşım olanda isə bütün sinif qızları məni görəndə dəli olurdular. Oğlanlar da yaltaqlanıb girənnik eliyirdilər. Hiss edirdim amma üz vermirdim. Bir gün isə bədən tərbiyə dərsində idman ayaqqablarını götürməkçün sinifə girdim. Gözlərimə inanmadım.Sinifin ən gözəl qızı yarıçılpaq halda özünü gizlətməyə çalışırdı. Məni bağışla dedim. Eybi yoxdur nə götürürsənsə götür çıx dedi. Bilirdimki Ayselin də məndən xoşu gəlirdi. Mən də bəzən onu özümlə yataqda təsəvvür edirdim. Ona görə də şans bu şans dedim. Aysel, bəlkə də bunu bilmirsən amma super fiquran var. Gülümsədi, nədi məni çılpaq görüb elani-eşq yadına düşdü? Mən, budəqə ağlımda yalnız sən varsan dedim. Başqa sözə ehtiyac yox idi. Öpüşməyə başladıq. Əllərimi döşlərinə, amcığına sürtürdüm. Mənə, yalnız arxadan olaq, dedi. Onsuzda səni alacam dedim. Yox dedi onu bilmək olmaz dedi. Razılaşdım.şeyimə saç kremi sürtdüm, partaya dombaltıb götünə itələdim. İnildəməyə başladı. Döşlərindən tutub tez tez sikməyə başladım. Şap şap səs gəlirdi. İnildəməsi məni dəliyə döndərmişdi. Vəhşi kimi sikirdim. 15 dəqiqəyə belinə qurtardım. Zəngə 10 dəqiqə qalmış bir yerdə dərsə girdik. Sinif uşaqlarının üzlərinki paxıllıq ifadəsini təsəvvür etmək çətin deyildi. İndi müəllim danlasa da həmin dəqiqələr üçün dəyərdi. Təşəkkürlər...
--